Sep 16, 2010

വയലറ്റ്

















ചില വൈകുന്നേരങ്ങള്‍ 
വയലറ്റ് പൂക്കള്‍ കൊണ്ട്
മൂടിക്കളയും 
ഓര്‍മ്മകള്‍ മുഴുവന്‍.

നരച്ച യാത്രകളില്‍
നഷ്ടപ്പെട്ട
പച്ചപ്പിന്റെ നിഴലുകളാണ്
ലോഡ്ജിലെ ഒറ്റമുറിയില്‍
തളര്‍ന്നുവീണ 
ബസ് ടിക്കറ്റുകള്‍ക്ക്.

അമ്മയെ 
വായിച്ചുതീര്‍ത്തത്
ഒറ്റയിരുപ്പിനിരുന്നാണ്. 
ഇളംവയലറ്റിലുള്ള
ഡയറിത്താളുകളില്‍ നിന്ന്
അമ്മ വന്നെത്താറുണ്ട് 
ഇടയ്ക്കെങ്കിലും.

ഒഴിച്ചിട്ട പാതിസീറ്റില്‍ 
അതേ നിറത്തില്‍ 
അടുത്തിരുന്നത് 
അമ്മ തന്നെയാവണം
പൂര്‍ത്തിയാവാത്ത
ഏതോ ചിത്രത്തിന്‍റെ
അടിക്കുറിപ്പ് പോലെ.

ഇപ്പോഴും
വിശ്വസിച്ചിട്ടില്ല
എഴുതിച്ചേര്‍ക്കുന്നതിനു മുന്നേ
അവരിറങ്ങിപ്പോയത്
വെള്ള പുതപ്പിച്ച 
മൌനത്തിലേക്കായിരുന്നെന്ന്. 

ആചാരങ്ങളുടെ 
കട്ടത്തഴമ്പുകളില്‍  
മരവിച്ചു കിടക്കുമ്പോഴും 
കൊതിച്ചിട്ടുണ്ടാവില്ലേ
വയലറ്റ്പൂക്കള്‍ തുന്നിയ
ഒരു പുതപ്പെങ്കിലും.

ചില വൈകുന്നേരങ്ങള്‍
എന്നെയും
കൂട്ടിക്കൊണ്ടുപോവുന്നത്
അവിടേക്കുതന്നെയാണ്  
വെളുപ്പിന് മുകളില്‍
പലവട്ടം പുതപ്പിച്ചുകൊടുത്ത
അതേ വയലറ്റിന്റെ
ഓര്‍മകളിലേക്ക്.

31 comments:

മഴക്കിനാവുകള്‍ said...

valare nallathe...keep it up.

Pranavam Ravikumar a.k.a. Kochuravi said...

Hi,

Please see comment for this post here in this blog:


http://enikkuthonniyathuitha.blogspot.com/

Thanks

Kochuravi

കുസുമം ആര്‍ പുന്നപ്ര said...

കൊള്ളാം മനസ്സിലാക്കാന്‍ അല്‍പം ബുദ്ധിമുട്ടുണ്ട്

ആയിരത്തിയൊന്നാംരാവ് said...

മറവിയുടെ വയലറ്റ് പൂക്കള്‍

MyDreams said...

ആചാരങ്ങളുടെ
കട്ടത്തഴമ്പുകളില്‍
മരവിച്ചു കിടക്കുമ്പോഴും
കൊതിച്ചിട്ടുണ്ടാവില്ലേ
വയലറ്റ്പൂക്കള്‍ തുന്നിയ
ഒരു പുതപ്പെങ്കിലും.....

അനുവാചകരുടെ മനസുകള്‍ ആര്ധമാക്കും ഈ വരികള്‍

സോണ ജി said...
This comment has been removed by the author.
സോണ ജി said...

വളരെ മനോഹരമായ വരികള്‍ ......മനസ്സില്‍ വേദന നുരഞ്ഞു പൊന്തുന്നു...
ഇത് കവിയുടെ വിജയമത്രേ!

aravind said...
This comment has been removed by the author.
aravind said...

entey ponnnu pengaley thakarthu....

ഹനീഫ്. said...

ഇപ്പോഴും
വിശ്വസിച്ചിട്ടില്ല
എഴുതിച്ചേര്‍ക്കുന്നതിനു മുന്നേ
അവരിറങ്ങിപ്പോയത്
വെള്ള പുതപ്പിച്ച
മൌനത്തിലേക്കായിരുന്നെന്ന്..

നല്ല വരികള്‍.....വായനാസുഖം തരുന്നു....അഭിനന്ദനങള്‍.....

gulnaar said...

ആചാരങ്ങളുടെ
കട്ടത്തഴമ്പുകളില്‍
മരവിച്ചു കിടക്കുമ്പോഴും
കൊതിച്ചിട്ടുണ്ടാവില്ലേ
വയലറ്റ്പൂക്കള്‍ തുന്നിയ
ഒരു പുതപ്പെങ്കിലും.....ഹൃദയസ്പ്രുക്കായ വരികള്‍

ആദില said...

" ഇപ്പോഴും
വിശ്വസിച്ചിട്ടില്ല
എഴുതിച്ചേര്‍ക്കുന്നതിനു മുന്നേ
അവരിറങ്ങിപ്പോയത്
വെള്ള പുതപ്പിച്ച
മൌനത്തിലേക്കായിരുന്നെന്ന്.."
അതെ ഇപ്പോഴും വിശ്വസിക്കാന്‍ കഴിയുന്നില്ല എനിക്കും ....

പി എ അനിഷ്, എളനാട് said...

വീണ്ടും വായിച്ചു
നന്നായി
സസ്നേഹം

മുരളീമുകുന്ദൻ ബിലാത്തിപട്ടണം BILATTHIPATTANAM. said...

മറന്നാലും മറക്കാത്ത വയലറ്റ്...

ഹംസ said...

:)

വീ കെ said...

മറവിയുടെ നിറം വയലറ്റാണൊ...?

കവിത നന്നായിരിക്കുന്നു...
ആശംസകൾ...

jayaraj said...

kavitha nannayirikkunnu, dhanya..
idakku athuvazhi varumallo
http://pularveela.blogspot.com

ManzoorAluvila said...

വയലറ്റ്‌ പുക്കളിലെ വേദനകൾ നന്നായ്‌ വരച്ചിട്ടിരിക്കുന്നു..കവിതയിൽ..ആശംസകൾ

umfidha said...

good one !

www.ilanjipookkal.blogspot.com

പഥികന്‍ said...

ഇഷ്ടാ‍യി.....

കൂടുതല്‍ പറയാനുള്ള വിവരം മാത്രമായില്ല :)

Rare Rose said...

വയലറ്റിനിത്രയും കാര്യങ്ങള്‍ പറയാനുണ്ടെന്നു ഇപ്പോള്‍ മനസ്സിലാകുന്നു.ഓര്‍മ്മകളുറങ്ങുന്ന ഈ വയലറ്റ് എനിക്കിഷ്ടമായി..

റഷീദ്‌ കോട്ടപ്പാടം said...

കവിത നന്നായിരിക്കുന്നു...
ആശംസകൾ...

പാവപ്പെട്ടവന്‍ said...

ലോഡ്ജിലെ ഒറ്റമുറിയില്‍
തളര്‍ന്നുവീണ
ബസ് ടിക്കറ്റുകള്‍ക്ക്.

നല്ല ബിംബങ്ങള്‍ മനോഹരം

രമേശ്‌അരൂര്‍ said...

മനോഹരമായ കവിത ...:)
ബ്ലോഗും ..
ആശംസകള്‍ ...

Sureshkumar Punjhayil said...

Viriyatte, Violet pookkal...!

Manoharam, Ashamsakal...!!!

ധന്യാദാസ്. said...

ഈ വയലറ്റ് പൂക്കളെ സ്നേഹിച്ചതിനും വായിച്ചതിനും നിറഞ്ഞ നന്ദിയും സ്നേഹവും.

ധന്യ..

ജയിംസ് സണ്ണി പാറ്റൂര്‍ said...

വളരെ നല്ല കവിത

ശ്രീജിത്ത് അരിയല്ലൂര്‍ said...

ullurappulla ezhuthu...

varun ramesh said...

മരണത്തിന്‍റെ നിറം ഈറന്‍വയലറ്റ് പൂക്കളുടേതാണെന്ന് പറഞ്ഞത് നെരൂദയാണ്...

varun ramesh said...

മരണത്തിന്‍റെ നിറം ഈറന്‍വയലറ്റ് പൂക്കളുടേതാണെന്ന് പറഞ്ഞത് നെരൂദയാണ്...

varun ramesh said...

മരണത്തിന്‍റെ നിറം ഈറന്‍വയലറ്റ് പൂക്കളുടേതാണെന്ന് പറഞ്ഞത് നെരൂദയാണ്...